اصطلاحات محلی

تعدادی از کلمات، جملات و اصطلاحات محلی روستای صرفه و روستاهای اطراف که فی الذاته برای کار دیگری جمع اوری شد؛ ولی گذاشتن انها در این وبلاگ و انتشار انها 

     خالی از لطف نخواهد بود.

استخر باغ

همیشه برای “ماندن ” دلیل هست …

و برای “رفتن” بهانه.

همیشه برای “خواستن” نیاز هست …

و برای “رد کردن”، مصلحت.

همیشه برای “داشتن” فضا هست …

و برای “نداشتن” تقصیر.

این که سوار بر کدام کوپه این قطار شوی،

به پای ماندن و دست خواستن و عشق داشتنت، بر می گردد

اگر داری که بسم الله …

اگر نه، جهان پر است از “بهانه” و “مصلحت” و “تقصیر” بی صاحب ...

تیرماه 95

همیشه دیر می‌فهمیم !

وقتی چیزی در حال تمام شدن باشد ...

یک لحظه آفتاب در هوای سرد غنیمت می‌شود

خدا در مواقع سختی‌ها تنها پناه می‌شود

یا محمد (ص)

ذکر یا محمد که به گفته ی پدید اورنده ی ان حدود 20 سال پیش با چسباندن ادامس بر روی کوه قله صرفه نوشته شد و هم اکنون پس از گذشت دو دهه همچنان باقی مانده و باقی هم خواهد ماند؛ اگر دستی ان را "دستی از بین نبرد...

دیگر شب های آبادی هم سرد نبودند ....

     مادران ، مردان روزهای آبادی ، هی هی چوپانها را به لالایی می خوانند و کودکان ، رویای شیرین  شهر شلوغ را به خواب می بینند .
       فانوسها ، شب زنده دار آفتاب روزاند و آفتاب ، آنچنان دور است که گوئی قرار نیست صبحی  دوباره ، بوقلمون ها ، آبادی را به تشویشی بی دلیل ، مهمان کنند.

     

چای اتشی !!

برف زمستان 94

زیستن 
در پناه سایه ات گریستن 
با تمام یقین 
کاش 
قلب ها 
با سلام خاک آشنا بودند
ساده بود و سبز بود 
به روشنی و زلالی چشمه 
خودم !!!

استخر باغ صرفه

تمام مسئله این‌ست که ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که نه آغازی دارد و نه پایانی. آنچه که ما می‌بینیم تکرار مکررات است. تکرار موقعیت‌هایی است که بصورت جنون آمیز تکرار می‌شوند، و زمان را ایجاد می‌کنند. و این ملال زندگی که از آن سرچشمه می‌گیرد.

دلتنگی

کاش دلتنگی نیز نامِ کوچکی می‌داشت

تا به جانش می‌خواندی ؛

نامِ کوچکی تا به مهر آوازش می‌دادی،

همچون مرگ که نامِ کوچکِ زندگی‌ست

و بر سکّوبِ وداع‌اش به زبان می‌آوری ،

هنگامی که قطاربان آخرین سوتش را بدمد

و فانوسِ سبز به تکان درآید......

نامی به کوتاهیِ‌ آهی

که در غوغای آهنگینِ غلتیدنِ سنگینِ پولاد بر پولاد

به لب‌جُنبه‌یی بَدَل می‌شود ؛

به کلامی گفته و ناشنیده انگاشته

یا ناگفته‌یی شنیده پنداشته...

یا خدایی که از روز ازل ناپیداست ...

یک نفر نیست بپرسد از من
 که تو از پنجره ی عشق چه ها می خواهی؟
صبح تا نیمه ی شب منتظری
همه جا می نگری