تصاویری از خانه های قدیمی روستای صرفه

بنویسید توقف نکند هیچ کسی                                     

                                                     نشود هیچ کسی مدعی همنفسی

    زنده بودم به خدا هرچه کشیدم فریاد..

                                                            نه کسی بود دراین شهرنه فریاد رسی

                      بنویسید فقط روی مزارم ای داد..

                                                                        خانه ی غصه شود تابه قیامت آبـــاد...

ادامه تصاویر را در ادامه مطلب ببینید :

زمستان صرفه / بهمن 93

سلام دلتنگی هـای عصـرانه که فریادهای بی جواب کـلاغ ها

آغـاز شبـــ های بلند را در گوشتان فریـاد می کشد

سلام آسمـــــــان خاکستــری

دریغا که بی ما بسی روزگار

بروید گل و بشکفد نوبـــــهار

بسی تـــــــــیر و دی ماه و اردیــبهشت

برآید که ما خــــــــــــاک باشیم و خـــــــــــــشت

تصاویری از روستای صرفه...

برای ادامه عکس ها به ادامه مطلب بروید: 

شاید دلیلش بزرگ شدن است

چند صباحی است که تراکمه را رصد می کنم و فکر می کنم که احساسی از جنس کودکی است؛ چیزی شبیه دفترچه خاطرات. اما دیگر نمی ترسیم که خوانده شود، دیگر بر سر پاره شدن یک کاغذ از دفتر خاطرات با برادر یا خواهرمان دعوا نمی کنیم. شاید دلیلش این است که می توانیم بدون اینکه غروری شکسته شود و یا کم رویی مانع شود از چیزهایی که دوست داریم و یا متنفریم، بنویسیم.  حیای دروغین و ترس دو نیرویی است که انسان همیشه با آن درگیر است. چه افکار زیبا و چه خواسته های شیرینی که به دلیل فشار این دو نیرو به صندوقچه ناگفته ها رفته.

من که خواهم سوخت حرفی نیست اما...

تیر برقی «چوبیم» در انتهای روستا
بی فروغم کرده سنگ بچه های روستا

تصاویر ماهواره ای از روستای صرفه و اطراف