بر موی چو خاکستر من طعنه مزن
آتشکده ای درون جانست هنوز
تا صنع خدا را نگرم دیده ی من
بر چشم غزالان نگرانست هنوز
گر شور جوانی ام تو را باور نیست
آماده ی روز امتحانست هنوز
هر زمان تنها شدم از شعر یاری ساختم
همچو نقاشان ز هر نقشی نگاری ساختم
خزان سر زد ز طبعم واژه های رنگ رنگ
واژه ها گل کرد و از گل بهری ساختم ...
مجموعه تصاویری از فروردین 94 از طبیعت روستای زیبای صرفه در ادامه:
خوش نشین بر لب آبی که روان می گذرد تا که احساس کنی عمر چنان می گذرد
از صدای گذر آب چنان می فهمی تندتر از آب روان، عمر گران می گذرد
این چشمه منبع اصلی مصرف اب معدود اهالی می باشد،
تصاویر را در ادامه ببینید:
یاد انها که به مترسک مزرعه نخندیدند و به کلاغ هاسنگ نینداختند و از پرچین باغ سیب عبور نکردند.
مینویسم
تا دستانم از حرکت باز نایستد و می خندم تادهانم بسته نماند...
بالای سرم خورشید یا ماه فرقی نمیکند مهم این است که خدایی که در نزدیکی من است مرا دوست دارد.تو بامنی وخدایا مرا بی تو لحظه ای هرگز...
ادامه تصاویر در ادامه ی مطلب:
گاهی آنقدر به خواب می رویم
که پیکره ی حیات را رو به نیستی می کشانیم
یادمان باشد
آدمها،به همان خونسردی که آمده اند ، چمدانشان را می بندند و ناپدید می شوند...
یکی در مه،یکی در غبار،یکی در باران،یکی در باد
و بی رحم ترینشان
در برف....
آنچه به جا می ماند
رد پایی است
و خاطره ای...
تصاویر قله ی صرفه کوهی بزرگ با شکاف های بسیار و مشرف به باغ روستای صرفه را در ادامه ببینید:
این محل بصورت ghale نزد اهالی تلفظ می شود.
زندگانی همه صورتکده ای از یاد است
یاد یاران قدیم
یاد خویشان صمیم
دلم از یاد کسان هر شبه در فریاد است...
