پیدنه

اینجـا همـه بـوی "پیدنه " می آید /  ازجنگــل و کــوه و گـردنه می آید...

کت نمکی

کُت نمکی ، نام کوه یا تـپه ای سنگی مشرف به قسمتی از باغ های صرفه ما بین گلی صرفه و تنگ صرفه ( روی بُنه ) می باشد.

به رسم عادت...

از  قافله جا ماندم

 درست بیست و چند سال پیش،

 ماندم...

 زندانی این روزگار زشت شدم...

 روزگاری که

نه از جنس من است نه از برای من...

 چه رسمیست دنیا!

از گردشش می نالیم و می نالیم

و روز زمین گیر شدنمان را جشن می گیریم!

 نمیدانم...

 قلمم زیر بار دردها ترک برداشته کمرم خم شده!...

 با این حال

هنوز هم به دوست لبخند میدهم

امروز آغاز غربت نشینی ام هست...

به رسم عادت...

تنگ روستای صرفه

تنگ صرفه،نام تنگه یا شکافی بین دو کوه است در انتهای باغهای صرفه .

آه چوپانِ جوان، خسته نباشی، بنواز / فقط این نی لبت لطف و صفای ده ماست...

وای که ردپای دزد آبادی ما، چقدر شبیه چکمه های کدخداست

روزی که ردپای به جا مانده ،شبیه چکمه های کدخدا بود یکی میگفت: دزد، چکمه های کدخدا را دزدیده، دیگری گفت: چکمه هاش شبیه چکمه کدخدا بوده. هر کسی به طریقی واقعیت را توجیه میکرد، دیوانه ای فریاد برآورد: که مردم؛ دزد، خود کدخداست، مردم پوزخندی زدن و گفتند:کدخدا به دل نگیر، مجنون است دیوانه است ،ولی فقط کدخدا فهمید که تنها عاقل آبادی اوست. از فردای آن روز کسی آن مجنون را ندید و احوالش را جویا شدند که کدخدا میگفت :دزد او را کشته است، کدخدا واقعیت را گفت ولی درک مردم از واقعیت ،فرسنگها فاصله داشت، شاید هم از سر نوشت مجنون میترسیدند چون در آن آبادی، دانستن بهایش سنگین ولی نادانی ،انعام داشت ،پس همه عرعرکنان هر روز در خانه کدخدا جمع میشدند...

سیمین بهبهانی

ببار باران که باریدن ثوابه // بچر گله که چوپان در عذابه

مکن ای جغد یک امشب تو ناله// که حال این دلم امشب خرابه...

تابستان 94 (2)

دشت هایی چه فراخ‌ ، کوه هایی چه بلند...

ادامه تصاویر در ادامه مطلب ، و برای نمایش تصاویر در اندازه اصلی روی انها کلیک کنید :

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست / گاهی نشانه ایست که قربانیت کنند...

ای گل گمان نبر به شب جشن می روی/شاید به خاک مرده ای ارزانیت کنند

یوسف! به این رها شدن از چاه دل مبند/این بار می برند که زندانیت کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست/گاهی نشانه ایست که قربانیت کنند...

روستای صرفه ، تابستان 94 و تنها 4 نفر جمعیت !!

به نام خدایی که در روستای ماست"

در تابستان 94  خشکسالی منطقه را فرا گرفته است .

به جز درصد کمی از درختان تقریبا 90 درصد درخت های میوه ی روستای صرفه علی رغم داشتن برگ و سرسبزی همیشگی ، میوه ای ندارند .

درحالیکه امسال درخت های گردو بسیار دور تر از سایر درخت ها جوانه زدند و برگ و شاخه های خود را بدست اوردند اما می بینیم که نه تنها درخت های گردو بلکه تمامی میوه ها کمیاب و نایاب شدند.تا جایی که میوه ی زردالو که از محصولات اصلی صرفه بود به کل نایاب شده است.

و همین امر علت اصلی سکونت تنها 2 خانواده که جمعا 4 نفر هستند در این روستا شده است...

تابستان 94

تصاویری از روستای صرفه در تابستان 94 در ادامه مطلب :

واماخاطرات روزهای گرم وسرد که باورش غیر ممکن است.اینک مثال تصویر از جلوی دیده گانمان عبور می کنند.پس باید باور کرد که:

عجب فرسوده دیواریست دنیا....

که مانده است به جا از گزند دوران ها

پرنده وار در این های و هوی طوفان ها
به سویت آمده ام از هراس انسان ها

از اضطراب خودم را به شیشه می کوبم
روا مدار بمیرم کنار ایوان ها

کجایی ای که در آغوش مهربان دادی
شبی پناه به گنجشک خیس  باران ها

مگر نه این که همان خانه است این خانه
که مانده است به جا از گزند دوران ها