زمستان

بی هدف وافسرده حال نشسته ام ومی نویسم٬نوشتن برای دنیای خوشبختی٬همان دنیای دست نیافتنی که همواره در کوچه پس کوچه های افکارم به آن می اندیشم.گاهی این دنیا آنقدر به من نزدیک می شودکه حس می کنم در رویای  یوتوپیایی اش ایام سپری می نمایم وزمانی دیگر آنقدر در حسرت دست یافتنش نا امیدمی گردم که تصور می کنم دنیای خوشبختی همچون دریایی است اسطوره ای که آبش درحال خشکیدن است...

کوه های بن در

بیاتافانوس دلمان راروشن نگه داریم تافرشته ها راه پاک ترین کلبه رادرعمق هستی مان گم نکنند،کسی چه می داند شایدفردالحظه ای که هیچ کس نمی داندپروازکنیم ونوع دیگری ازبودن را ادامه دهیم ؛  اگرهنوز زنده ایم وپرهستیم ازجنبش حیات،سعادتی است بس بزرگ وزمانی خواهدرسید که درحسرت تکراردوباره خودخواهیم بودوهیچ کس تکرار مانخواهدبود؛

چنز

 

آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد

بال وقتی قفس پر زدن چلچه هاست..

کلیپی از حشره ای به نام چنز ( چنزوک) chanz که در سالهای نه چندان دور هجوم انها و خصوصا صدای کرکننده اش را کمتر کسی به یاد نمی اورد.البته چند سالی می شود که اثری از انها حداقل در روستای صرفه نیست.

برای مشاهده به ادامه مطلب بروید.

امروز، دیروز نیست

همیشه
از گرما مینالیم از سرما فرار میکنیم!
درجمع،از شلوغی کلافه می‌شویم و در خلوت،از تنهایی بغض می‌کنیم!
تمام هفته منتظر رسیدن روز تعطیل هستیم و اخر هفته هم بی‌حوصله تقصیر غروب جمعه است و بس!