مادران ، مردان روزهای آبادی ، هی هی چوپانها را به لالایی می خوانند و کودکان ، رویای شیرین شهر شلوغ را به خواب می بینند .
فانوسها ، شب زنده دار آفتاب روزاند و آفتاب ، آنچنان دور است که گوئی قرار نیست صبحی دوباره ، بوقلمون ها ، آبادی را به تشویشی بی دلیل ، مهمان کنند.
۱ نظر
۰۱ خرداد ۹۵ ، ۲۳:۵۹
